Zo schattig…

Ik heb mijn duim gevonden!

De tijd gaat zo ongelooflijk snel. En dan denk je dat je de tijd van de wereld hebt, omdat je huismoeder bent….haha. Nou moet ik zeggen…Scott is best wel makkelijk, maar toch. En het huis wordt nu meer dan gemiddeld schoongemaakt haha. Het is al weer bijna 4 maanden geleden dat Scott geboren is. En dus weer bijna tijd voor een volgend dokters bezoek. Ik ga proberen om volgende week een afspraak te maken. Hij krijgt dan weer zijn vaccinatie en wordt natuurlijk gewogen en gemeten. Maareh aan zijn kleren te zien, groeit hij lekker.

Het is zo bijzonder om de ontwikkelingen van z’n kleintje te zien. Ze worden geboren en kunnen eigenlijk niks, maar elke dag hebben ze weer iets nieuws ontdekt. Zo voelt het tenminste. Ik ben elke keer weer verbaasd. Nu moet ik zeggen, Scott is erg actief. Hij lag al binnen een paar weken gedraaid in zijn bed. En sinds dien, ligt hij ‘s ochtends altijd op een andere plek dan waar je hem ‘s avonds neer legt.
Hij sliep vanaf half november ‘s nachts door. Dat was super lekker. Tot een aantal weken geleden. Volgens mij heb ik dat in het vorige bericht gezet. Hij was aan het kletsen ‘s nachts en hield ons wakker. Nou na een week of 2 was ik het zat aan het worden. Na gebroken nachten en van alles geprobeert te hebben was er nog maar 1 optie over….een “dikke” fles maken. Hij was nog maar 3,5 maand en dus eigenlijk nog te jong voor rijstecereal (rijstebloem), maar hij had zijn buik ‘s nachts niet vol genoeg om door te kunnen slapen. We zijn nu weer een paar weken verder en hij slaapt weer bijna de hele nacht door. Hij wordt soms nog ff wakker, maar ik hoef er niet meer uit. Hij valt zelf weer in slaap. Gelukkig!

Hij vindt het inmiddels leuk om op zijn buik te spelen. Hij kan wel op zijn zij rollen en rolt bijna door op zijn buik, maar vergeet dat hij zijn hoofd moet optillen….we zullen zien hoelang het duurt voordat hij dat door heeft. Nu helpen we hem nog. Sinds een paar dagen terug is hij 2x zelf terug gerolt op zijn rug. Dat was beide eigenlijk per ongeluk, dus het kan nog wel ff duren voordat hij ondekt heeft hoe dat kwam. Maar wat me het meest verbaasde was zijn actie van gisteravond. We zitten tv te kijken en hij ligt op zijn buik op het kleed te spelen. Hij wil speelgoed hebben dat hij net buiten zijn bereik had geschoven. Hij doet zijn knieen onder zijn kont en probeert naar voren te schuiven!! Dat lukte nog niet helemaal. Hij kwam misschien een paar milimeter vooruit, maar dat was het dan. Hij werd boos, maar ook dat hielp niet haha. Tja geduld heeft hij niet.

Het is zo mooi om die ontwikkelingen te zien. Hij gaat je nu ook nadoen. Hij gaat eerst zitten kijken hoe je iets doet en dan probeert hij het ook. Heel simpel. Als je je vinger opsteekt, kan hij je nadoen. En hij vindt eten fascinerend. Gelukkig is hij bijna oud genoeg om te beginnen met zijn eerste hapjes. Ik ben heel benieuwd hoe hij daar op reageert.

Na ons dokters bezoek komt er weer een vervolg…