Diepvries of Deepfreeze…??

Moeder natuur had nog een verrassing voor ons. Ze moest ons even laten voelen hoe een originele Manitoba winter voelt. Maandag begon de echte kou en hield aan tot afgelopen nacht. Ja met kou bedoel ik ook kou. We gingen naar de -30 met windchill tot -42. Er kwam artic air langs, zoals dat hier heet. Lekker hoor, vooral als je van -10 naar -40 gaat…niet dus! Ik moet zeggen dat het al met al mee viel. Ineens moet je er aan denken dat je de auto inplugt. Maar we hadden toch een fout gemaakt. Mijn auto had 2 dagen stil gestaan en ik had hem pas de 2e dag ingeplugt. En ja hoor, donderdag wilde hij niet starten. Gelukkig was Remko vrij en kon ik Scott naar de oppas brengen met de truck.
Eenmaal thuis toch maar even de Onstar gebeld (soort wegenwacht van Chevrolet). Na een half uurtje kwam La Broquerie Towing om een beetje juice in de batterij te stoppen. Helaas bleek dat de accu bevroren was geweest en de power niet voldoende meer vast kon houden….dus nieuwe accu. Gelukkig deed de auto het weer. Deze kou is best wel hard voor auto’s. Vooral plastic kan niet tegen de kou. Je tikt er net iets te hard tegen aan en het valt gewoon uit elkaar.
Scott heeft weinig last van de kou. We hadden hem in de schapenvacht voorheen, maar hij is te groot geworden en ik krijg het harnas niet meer dicht van zijn autozitje. Nu had ik ook nog een andere zak waar hij in kon en daarmee kon ik wel het harnas dicht doen. Vervolgens ging er een hoes over de hele autozit heen zodat hij lekker uit de wind ligt. Er zit een flap aan die open kan, zodat je zijn gezicht kan zien en denk ik wat frisse lucht kan krijgen haha. In de auto die ik de hoes eraf, want het is voornamelijk om de wind buiten te houden. Maar nu zijn schapenvacht niet meer past, zal ik hem vaker gebruiken als het een beetje fris is buiten.

Gelukkig is het vandaag niet zo koud meer (-15) en we hebben sneeuw. Morgen wordt het weer -4…dus we gaan de goede kant op.