Vergunningen update
Ik wil eigenlijk de weblog veranderen en liep door mijn berichten heen. Ineens zie ik ‘vergunningen’ langs komen…mmm…volgens mij zijn jullie nog niet helemaal op de hoogte. Soms vergeet ik wat ik wel en niet op de weblog heb staan haha.
Als ik het goed herinner heb ik de laatste keer gezegd dat we de aanvraag hadden ingediend voor een nieuwe werkvergunning voor Remko. De vergunning van Remko was werkgever gebonden (in verband met de nominatie van Manitoba) en omdat we van werkgever wisselden, moest ook de vergunning van Remko aangepast worden. Remko is hoofdaanvrager en ik “lift” mee als partner. Dus mijn open werkvergunning hoefde niet aangepast te worden.
Volgens mij hebben we de aanvraag voor de nieuwe werkvergunning op 18 mei ingediend. Immigratie Canada had (telefonisch) gezegd dat het 30 dagen zou duren voordat we bericht zouden hebben. En ja hoor, de ochtend van de verhuizing (18 juni) zat de nieuwe vergunning in de postbox. Dus die was op tijd binnen. Het leuke is dat de werkvergunning bijna 2 jaar geldig is! Ja je leest het goed. Op de vergunning staat dat Remko verzocht wordt op valentijnsdag 2012 Canada te verlaten (standaard tekst). Echte liefde dus! Erg blij hiermee, want dat scheelt ook nog een hoop kosten. Hopelijk hebben we voor die tijd een permanente verblijfsvergunning.
Over de permanent resident visa gesproken (ja zo heet dat ding), we hebben een paar weken geleden de aanvraag ingediend. We moeten nog een wijziging van adres en werkgever insturen. Dat is een task voor aankomende dagen. Als het goed is krijgen we over een paar maanden (denk ik) bericht om een medische keuring te onder gaan. Naar wat ik van iemand hier heb begrepen, steld dat niks voor. We zijn verder ook gezond, dus ik zie geen problemen hier in. Verder is het afwachten of alles akkoord is, of ze nog wat nodig hebben en ik het ‘ergste’ geval moeten we naar New York op gesprek. Ik vind dat niet zo’n probleem want het lijkt mij wel leuk om naar New York te gaan.
Wat misschien wel leuk is om te weten…de kosten van zo’n emigratie project. Natuurlijk hebben we de vliegtickets en de verhuizing van de container gehad, wat denk ik de grootste kostenpost was. Vervolgens diverse aankopen (auto, koelkast, wasmachine etc) omdat we die niet meer hadden. Voor elke werkvergunning (ook het vernieuwen) moet $ 150 worden betaald. Op zich is dat nog niet zo spannend. Het mooiste komt nog…de permanent resident visa. Ja daar moet je ook voor betalen. Het eerste bedrag wat je neer moet leggen is +/- $500 pp voor het aanvragen van de permanent visa. Dus je betaalt voor de kosten om zo’n aanvraag te behandelen. Vervolgens moet je nog een keer +/- $500 pp betalen. Dit is voor het ‘recht’ om permanent resident te mogen zijn. Toen voelde ik me net een varken haha. Ook die hebben een recht nodig om gehouden te mogen worden. Is precies hetzelfde als je het mij vraagt.
Dus met het opsturen van een aanvraag voor Permanent Resident Visa ben je $ 2000 armer. Hoe zou dat in Nederland zijn? Moeten daar ook al de buitenlanders zo’n bedrag neerleggen? Dan zou de schatkist toch aardig gevuld moeten zijn.
Wat grappig is, is dat je door zo’n emigratieproces ineens gaat nadenken hoe dat allemaal in Nederland zou gaan. Kom je daar makkelijk binnen of kun je heel lang tijdelijke vergunningen krijgen?? Ik heb geen idee.
Ik weet dat je hier jaren lang kunt verblijven op werkvergunningen. Dat heeft niet echt mijn voorkeur. Maar als je een permanent resident visa hebt, ben je landed immigrant zoals ze dat hier noemen. Het geeft je het recht om hier te wonen, maar daar zitten nog wel een paar regels aan. Ik geloof dat je 3 van de 5 jaar daadwerkelijk in Canada moet wonen om de visa te behouden etc. En je hebt geen stemrecht.
Je kunt ervoor kiezen om een stapje verder te gaan en Canadees te worden. Je krijgt dan ook een Canadees paspoort naast je Nederlandse paspoort. Je moet hiervoor een soort inburgeringscursus doen geloof ik. Ik heb me er nog niet zo in verdiept. Maar je bent niet verplicht om Canadees te worden. Toch denk ik dat we dat wel gaan doen. Dan ben je weer van een hoop geneuzel af.
Als je naar America gaat als niet-canadees (op werkvergunning, permanent resident visa etc) en je gaat de grens over, moet je elke keer een groene kaart kopen. Ik geloof dat dat ding $ 6 (amerikaanse dollar) kost. Het is niet duur hoor, maar onhandig.
Bij de douane wordt je paspoort ‘ingenomen’. Je moet dan naar binnen en in de wachtrij. Vervolgens worden alle vragen nogmaals gesteld (wie ben je, wat ga je doen, waar ga je heen, wanneer kom je terug etc) en moet je een groen kartonnetje invullen. Dit wordt in je paspoort geniet en je bent toegelaten voor een bepaalde periode.
Vorig jaar toen we naar Amerika zijn geweest, en ook zo’n groene kaart in ons paspoort hadden, hebben ze hem op de terug reis in ons paspoort laten zitten. Wat blijkt, het is eigendom van Amerika (dat groene kartonnetje) en die moet er bij de grens weer uit. Als een douane beambte dat vergeet of geen zin heeft en je door laat, moet je later dat groene kartonnetje zelf inleveren bij het vliegveld of weer terug naar de douane! Het is immers niet je eigendom.
Ja, ik kreeg namelijk goed op mn flikker bij de Amerikaanse douane toen ze zag dat er nog een groen kartonnetje in mijn paspoort zat van de vorige keer. Ook al was die al lang verlopen. Ik moest dat weer een beetje goed praten met mn lieve lach en bruine ogen…grrr…
Tja, zo leer je steeds weer wat nieuws. Dus volgende keer zorg ik er wel voor dat er geen groen ding achter blijft in mn paspoort. Wat zou er gebeuren met immigranten die steeds de grens over moeten…zou die groene kaart nog wel blijven hangen…al die nietjes…al die gaatjes in je paspoort…mmm
Zo voorlopig zijn jullie weer helemaal bij. Als er weer wat nieuws te melden is dan vul ik weer aan.
